Η ορεινή Αρκαδία είναι ένας τόπος που εδώ και αρκετά χρόνια την επισκέπτονται πολλοί Έλληνες και ξένοι τουρίστες, ιδιαίτερα το χειμώνα.
Το κατάφυτο φυσικό περιβάλλον της σε συνδυασμό με το
χιονοδρομικό κέντρο Μαινάλου - Οστρακίνας καθιστούν την ορεινή Αρκαδία ως ιδανικό προορισμό τις κρύες μέρες του χειμώνα.
Η καλή οργάνωση, η ποικιλία επιλογών, το καλό φαγητό, οι πετρόχτιστοι ξενώνες, τα παραδοσιακά σπίτια και οι φιλόξενοι κάτοικοι στους οικισμούς της, είναι παράγοντες που συμβάλλουν σημαντικά στην ανάπτυξη του τόπου.
Βρίσκεται σε μικρή απόσταση από το μεγάλο αστικό κέντρο των Αθηνών, περίπου 2,5 ώρες και η ορεινή Αρκαδία έχει εξελιχθεί σε έναν από τους κύριους χειμερινούς τουριστικούς προορισμούς.
Το Μαίναλο
Το πιο σημαντικό βουνό της περιοχής, που διακρίνεται για τη μεγάλη του βλάστηση είναι το Μαίναλο. Εκτείνεται στο κεντρικό και βορειοανατολικό τμήμα του νομού, με ψηλότερες κορυφές του την Πατερίτσα, και την Οστρακίνα που και είναι η ψηλότερη κορυφή του Ανατολικού Μαίναλου στα 1980μ. υψόμετρο και φιλοξενεί το χιονοδρομικό κέντρο στην πλαγιά της, το Πιανοβούνι, η Επάνω Χρέπα, η Υψούντα κ.α.
Το βορειοανατολικό τμήμα του Μαινάλου υπάγεται στη Μαντινεία, ενώ το δυτικό στην επαρχία Γορτυνίας.
Το Μαίναλο είναι σημείο συνάντησης για δάση ελάτης, θαμνώνες με κουμαριές, κέδρους και πουρνάρια, λιβάδια, ποταμούς και πηγές, σπήλαια, φαράγγια και γυμνές κορφές και αποτελεί τον συνδετικό κρίκο ανάμεσα στους ορεινούς όγκους της Βόρειας Πελοποννήσου (Παναχαϊκό, Χελμός και Κυλλήνη), της Νότιας (Ταΰγετος) και της Ανατολικής (Πάρνωνας).
Το συνοδεύει μια ιστορία προερχόμενη από την ελληνική μυθολογία, με αρχαιολογικά ίχνη, ιστορικά μοναστήρια και τόπους με πρωταγωνιστικό ρόλο στην Ελληνική Επανάσταση.
Στην αρχαιότητα στο Μαίναλο κατοικούσαν αρκούδες και άλλα άγρια θηρία. Σε αυτό ζούσαν και οι Δυάδες Νύμφες, γνωστές και ως Μαιναλίδες. Το Μαίναλο όμως φημίζεται ως τόπος κατοικίας του θεού Πάνα, που έπαιζε τη φλογέρα του και χόρευαν οι Μαιναλίδες.
Στην περιοχή του Μαινάλου ήταν θαμμένος ο γιος της Νύμφης Καλλιστώς, ο Αρκάς, του οποίου τα οστά - σύμφωνα με το χρησμό της Πυθίας - μετέφεραν οι Μαντινείς και τα έθαψαν στην περιοχή τους.
Η χλωρίδα του όρους Μαινάλου είναι ιδιαίτερα πλούσια και περιλαμβάνει πάνω από 570 είδη. Από το σπανιότερο ως το πιο κοινό αγριολούλουδο, συμβάλ-λουν στη δημιουργία ενός σπουδαίου οικοσυστήματος και συνθέτουν μαγευτικές εικόνες και όψεις του βουνού σε όλη τη διάρκεια του έτους.
Πολλά από τα φυτά που θα συναντήσει ο επισκέπτης στο Μαίναλο, είναι ενδημικά της Ελλάδας ή της Πελοποννήσου, σπάνια ή απειλούμενα, ενώ κάποια θα επιβιώσουν μόνο αν οι περιηγητές μάθουν να τα αναγνωρίζουν, ώστε να μην τα συλλέγουν. Ο κατάλογος των ενδημικών ειδών που φύονται στο Μαίναλο και συναντώνται αποκλειστικά στην Πελοπόννησο είναι ιδιαίτερα μεγάλος.
Το Μαίναλο προσφέρει πάρα πολλές ευκαιρίες για δραστηριότητες, ανάλογα με τις εποχές του χρόνου. Φυσικά ο χειμώνας ενδείκνυται για σκι στο Χιονοδρομικό Κέντρο Μαινάλου - Οστρακίνας.
Το καλοκαίρι είναι ιδανικό για kayak και rafting στα ποτάμια της περιοχής καθώς επίσης διατίθενται σύγχρονες πισίνες για κολύμπι.
Φυσικά, όλο το χρόνο η πεζοπορία, η ποδηλασία, βόλτες με 4χ4 και η ορειβασία, είναι πολλές από τις επιλογές των επισκεπτών που αγαπούν τα σπορ.
Λούσιος
Ο
Λούσιος, είναι ένα ποτάμι μήκους 23 χλμ. που πηγάζει από την αρχαία Θεισόα και από την κορυφογραμμή των βουνών των
Λαγκαδίων. Περνάει δυτικά από τη
Δημητσάνα και εκβάλλει στον Αλφειό, 2,5 χλμ. βορειοδυτικά της
Καρύταινας.
Οικισμοί του Μαινάλου
Αρκετοί παραδοσιακοί οικισμοί βρίσκονται στην περιοχή του Μαινάλου, με σημαντικότερους την
Βυτίνα, την
Δημητσάνα, την
Στεμνίτσα, το
Ελληνικό, την
Καρύταινα, την Αλωνίσταινα, το Λεβίδι, τα
Λαγκάδια, την Ελάτη, την Βλαχέρνα, το χωριό Κάψια, τον Καρδαρά, το Βαλτεσίνικο, τα
Μαγούλιανα, την Πιάνα και το
Θεόκτιστο.